Ο Ζίγκφριντ Κρακάουερ (Φραγκφούρτη 1889-Νέα Υόρκη 1966) υπήρξε συγγραφέας αταξινόμητος και πρωτοποριακός. Εκτοπισμένος στην Αμερική από το 1939, ο εβραϊκής καταγωγής διανοούμενος υπήρξε ένας από τους πλέον οξυδερκείς μελετητές των μηχανισμών της φασιστικής προπαγάνδας και πρωτοπόρος θεωρητικός του κινηματογράφου. Επιπλέον, υπήρξε μυθιστοριογράφος και στοχαστής της περιπλάνησης και της ανεστιότητας. Τα σχετικα κείμενά του είναι υβριδικά, άλλοτε περισσότερο φιλοσοφικά ή θεωρητικά και άλλοτε μάλλον λογοτεχνικά, πάντως δυσκατάτακτα.
Ο Κρακάουερ εμπνέεται από ό,τι ονομάζει «τοπογραφία του κοινωνικού χώρου» και ασκείται στην παρατήρηση των ψυχολογικών και φιλοσοφικών όψεων της καθημερινότητας στις δυτικὲς μητροπόλεις. Αξιοσημείωτες είναι οι εκλεκτικές συγγένειες του Κρακάουερ με τον φίλο του Βάλτερ Μπένγιαμιν. Τους συνδέει, μεταξύ άλλων, η έννοια και κυρίως η δράση της flânerie – της άσκοπης περιπλάνησης στο μεταιχμιακό αστικό τοπίο της Ευρώπης του fin de siècle.
Κυριότερα έργα του: Θεωρία του κινηματογράφου. Η απελευθέρωση της φυσικής πραγματικότητας (Κάλβος, 1983) και Η μάζα ως διάκοσμος και άλλα δοκίμια (Πλέθρον, 2018).
