Ο Ράινερ Μαρία Ρίλκε (1875-1926) θεωρείται ο σημαντικότερος ποιητής της γερμανόφωνης λογοτεχνίας του 20ού αιώνα. Γεννήθηκε στην Πράγα από γονείς Αυστριακούς καθολικούς και το 1901 παντρεύτηκε τη γλύπτρια Κλάρα Βέστχοφ, με την οποία απέκτησε μία κόρη. Σε ένα χρόνο το ζευγάρι χώρισε, αλλά ο Ρίλκε διατήρησε με τη γυναίκα του άριστες φιλικές σχέσεις ως το θάνατό του. Εκτός από τα τελευταία πέντε χρόνια της ζωής του, κατά τα οποία εγκαταστάθηκε στον Πύργο του Μυζό κοντά στη λίμνη της Γενεύης, ο Ρίλκε δεν είχε μόνιμη κατοικία, ούτε άσκησε κάποιο επάγγελμα. Μόνο για ένα μικρό διάστημα εργάστηκε ως γραμματέας του Ροντέν, για τον οποίο έγραψε μία μονογραφία. Ταξίδευε συνεχώς και έμενε σε ξενοδοχεία ή σε σπίτια φίλων του. Εκεί έγραψε σχεδόν όλα του τα έργα, καθώς και αμέτρητες επιστολές που καταλαμβάνουν μεγαλύτερο όγκο από το καθαρά δημιουργικό του έργο.
Κυριότερα έργα του είναι: Οι Ελεγείες του Ντουίνο (1923), τα Σονέτα στον Ορφέα (1923) και το μυθιστόρημα Μάλτε Λάουριντς Μπρίγκε (1910). Άλλα σημαντικά έργα είναι: Το βιβλίο των ωρών, Για να γιορτάσω τον εαυτό μου, Ιστορίες του καλού Θεού, Το βιβλίο των εικόνων και Δεντρόκηποι.
Ο Ρίλκε δίνει στο έργο του ποιητική μορφή σε θέματα που πραγματεύτηκαν η σύγχρονη φιλοσοφία (Χάιντεγκερ) και η ψυχολογία (Φρόυντ). Οι γλωσσοπλαστικές του ιδιότητες έδωσαν στη γερμανική γλώσσα νέες εκφραστικές διαστάσεις, που επηρέασαν ακόμη και τον προφορικό καθημερινό λόγο.
