Τι φέρνει ο ερχομός ενός παιδιού στον κόσμο; Πώς το μεγάλωμά του αλλάζει τη ματιά μας στα πράγματα; Πώς εμπρός στις συνεχείς του μεταμορφώσεις αλλάζουμε εντέλει οι ίδιοι; Η Κόρη μου του Κώστα Κουτσουρέλη είναι το χρονικό αυτής της αλλαγής, το ποιητικό ημερολόγιο μιας χρονιάς, από τον ερχομό της νέας ζωής ως τα πρώτα της βήματα.
Η ΚΟΡΗ ΜΟΥ ΤΡΙΑΝΤΑ ΗΜΕΡΩΝ
Βρέχει. Κι εκείνη ακούει τη βροχή. Αλήθεια
την ακούει; Τα μάτια της ανοίγουν διάπλατα
στ’ άκουσμα της βροντής. Αγέρωχη
ατενίζει τη στιγμή. Εγώ
που ήρθα απ’ το βαθύ νερό, μοιάζει να λέει,
δεν σας φοβάμαι εσάς, χορεύτριες σταγόνες.
Εγώ που βγήκα απ’ τον βαθύ λυγμό,
τι από σας να φοβηθώ, ρηχά
ουράνια δάκρυα;
Μεταφρασμένη από τον Κώστα Κουτσουρέλη, η «Προσευχή για την κόρη μου» του William B. Yeats, ποίημα γραμμένο κι αυτό για τον ερχομό ενός παιδιού και κορυφαία στιγμή του δημιουργού του, είναι ένας αναστοχασμός επάνω στις αντίδρομες έννοιες του κάλλους και της καλοσύνης, της επηρμένης διάνοιας και της οικείας γαλήνης.
Και πάλι η θύελλα λυσσά, ενώ μισοκρυμμένη
η κόρη μου στην κούνια της κοιμάται
προφυλαγμένη. Στον άνεμο φραγμός,
που τον γεννά ο Ατλαντικός και θημωνιές
και στέγες ξεριζώνει, άλλος δεν είναι εδώ
παρά κάτι κορμοί κι ένας λόφος γυμνός·
κι εγώ όλο πάω κι έρχομαι κι ώρα προσεύχομαι
γιατί στον νου μου μέσα ένας ίσκιος ζει.
[…]
