«Η φωτογραφία είναι ένα φίλτρο που τοποθετεί ο καλλιτέχνης ανάμεσα στον εαυτό του και στον κόσμο και παράλληλα ανάμεσα στον εαυτό του και στη φωτογραφία. Το φίλτρο όμως αυτό δεν είναι παρά ο ίδιος ο καλλιτέχνης και το αποτέλεσμα δεν μπορεί παρά να είναι η εικόνα της δικής του σχέσης τόσο με το περιβάλλον του, όσο και με το μέσον που χρησιμοποιεί για να το προσεγγίσει. Επειδή όμως η διεργασία αυτού του φιλτραρίσματος είναι διαρκής, εναλλασσόμενη, απρόβλεπτη και συχνά αντιφατική, δεν είναι σύνηθες να προκύπτει μια εικόνα απόλυτη και σαφής.
Η φωτογραφική δουλειά της Νίκης Γουζούαση ωστόσο εκπλήσσει με τη σφριγηλή παρουσία της και το ξεκάθαρο αποτέλεσμα που προσφέρει. Και οτιδήποτε τόσο πειστικό και δυναμικό στην τέχνη προκαλεί τον σεβασμό, αν όχι τον θαυμασμό. Η δυναμική υπογράμμιση της φόρμας στη φωτογραφία είναι γνωστό ότι συνιστά μια ολισθηρή επιλογή. Αλλά και η παρουσία ανθρώπων που κινούνται μέσα στο πλαίσιο αυτής της φόρμας παραπέμπει σε ανιαρά και τετριμμένα στερεότυπα.
Εντούτοις, ο φωτογραφημένος κόσμος της Νίκης Γουζούαση παρουσιάζει μια εντυπωσιακή συνεκτικότητα, στο πλαίσιο της οποίας οι φόρμες αγκαλιάζουν κτίρια, ανθρώπους και σκιές σε μια χορογραφία που υπερβαίνει τα εικονιζόμενα. Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι η συνεκτικότητα αυτή δεν κλονίζεται από τις πρώτες απόπειρες της φωτογράφου στην περιοχή του χρώματος, το οποίο δεν φαίνεται να την ξεστρατίζει από τις γοητευτικές εμμονές της. Τελικά, η επιτυχία του αποτελέσματος συνίσταται στο γεγονός ότι το προσωπικό φίλτρο που χρησιμοποιεί η φωτογράφος αποδίδει ταυτόχρονα, αδιαίρετα και χωρίς δυνατότητα διάκρισης το όραμά της για τη φωτογραφία και το βλέμμα της πάνω στον κόσμο».
Πλάτων Ριβέλλης
