«O Ζωρζ Νταντέν είναι το έργο το πιο βαθύ, το πιο μαύρο που αφορά στην αταίριαστη κοινωνική συνύπαρξη. Ο Νταντέν είναι ο ήρωας που βρίσκεται αντιμέτωπος με μια σατανική κοινωνική μηχανή που του επιβάλλει τις πιο άδικες ταπεινώσεις και στο τέλος τη συνθηκολόγηση […].
Μια από τις πιο σπαρακτικές στιγμές του έργου είναι η στιγμή που ο Νταντέν νομίζει ότι έχει τη δυνατότητα να σπάσει τα όρια του κύκλου του και να κερδίσει την καρδιά της Ανζελίκ. Είναι μια στιγμή τέλειου θεάτρου. Η Ανζελίκ είναι έξω από το σπίτι. Ζητά συγγνώμη με όλη την καρδιά της και, για να αποφύγει την οργή των γονέων της, προτείνει στον σύζυγό της μία συναλλαγή. Αν της ανοίξει την πόρτα, δεσμεύεται να του δώσει ό,τι εκείνος ποθούσε από εκείνην ανέκαθεν. Με μια λέξη θα αλλάξουν δύο ζωές – η ζωή τους. Στη σιωπή που ακολουθεί δύο καρδιές κοντεύουν να σπάσουν. Είναι τρομακτικό».
ROGER PLANCHON
