Ο Νίκος Καχτίτσης γεννήθηκε το 1926 στη Γαστούνη, κωμόπολη του κάμπου της Ηλείας. Από πολύ νέος βρήκε καταφυγή στη λογοτεχνία και έφηβος ακόμα, το 1941, δημοσίευσε κείμενό του σε περιοδικό. Η Κατοχή και ο Εμφύλιος στην Πάτρα και η θητεία του στον στρατό (1949-1952) σφράγισαν ανεξίτηλα τον ψυχισμό του και επέτειναν την τάση φυγής που διαρκώς τον διακατείχε. Την περίοδο 1953-1955 μετανάστευσε στην Αφρική, όπου εργάστηκε σε εμπορική εταιρεία. Το 1956 εγκαθίσταται μόνιμα στο Μόντρεαλ του Καναδά, όπου θα αποκτήσει οικογένεια και θα βιοποριστεί ασκώντας διάφορα επαγγέλματα. Στον ελάχιστο ελεύθερο χρόνο του επιδίδεται με πάθος στα δύο εκείνα πράγματα που κατεξοχήν τον τρέφουν: τη λογοτεχνία και την αλληλογραφία με τους φίλους του. Χτυπημένος από οξεία λευχαιμία, αναχωρεί για το στερνό ταξίδι, το πρώτο στην Ελλάδα μετά από δεκατέσσερα χρόνια, στις 16 Μαΐου 1970. Θα εκπνεύσει, στην Πάτρα, εννέα ημέρες αργότερα. Ο ενταφιασμός του στον οικογενειακό τάφο θα γίνει στις 26 Μαΐου με την παρουσία λίγων φίλων.
