«Κάθε σύστημα ωφελείται αναγνωρίζοντας την ανάγκη της παρέκκλισης, ενώ συνάμα τρέμει την υπερβολή της. Μοιραία η αλλόκοτη σκέψη δεν ζει πολύ. Λίγες ιδέες κατορθώνουν να διαφύγουν από τη βία του κανόνα, κι όταν το πετυχαίνουν είναι για λίγο μόνο. Το αλλόκοτο δεν διαλέγεται παρά σημαίνει. Αλλόκοτο είναι ό,τι αντιστέκεται».
Αλλόκοτος Ελληνισμός
Διαβάστε εδώ τη συνέντευξη του Νικήτα Σινιόσογλου στον Γιώργο Πινακούλα για τον Αλλόκοτο Ελληνισμό.
«Ο αυθεντικός στοχαστής δεν ζει με δίχτυ ασφαλείας· παραδίδεται στην ταραγμένη θάλασσα της σκέψης, έτοιμος να πληρώσει το τίμημα. Αλλιώς ακυρώνεται η ουσία του στοχασμού και της φιλοσοφίας, που είναι η χωρίς προϋποθέσεις εκδίπλωση ιδεών και σκέψεων ως τα ακρότατα όριά τους, σκοτεινά έστω ή κινδυνώδη. […] Προκειμένου να προστατευθεί από τον “κακό” εαυτό της, η φιλοσοφία οφείλει κάποτε να θυσιάζει κάτι από την ελευθερία και την έντασή της. Χωρίς ένα τέτοιο φιλοσοφικό συμβόλαιο, ο στοχασμός γίνεται ανενδοίαστος».
Μαύρες Διαθήκες
Διαβάστε εδώ το κείμενο του Νικήτα Σινιόσογλου για τις Μαύρες Διαθήκες.
«Φαίνεται πως δεν νοσταλγούμε τη γνώση αλλά τον λαβύρινθο που τη γεννά. Ο λαβύρινθος είναι η ισόβιος μήτρα. Σκοπός μας δεν είναι η γνώση αλλά κάτι άλλο που αποζητούμε, ακόμη κι αν αποκαλυφθεί με τη μορφή του Μινώταυρου. Ορίστε πώς εξηγείται η ορμή για παρακάμψεις και τυχαία ξεστρατίσματα από το σώμα της λεωφόρου, λες και το πνεύμα ενός αρχαίου λαβυρίνθου επιβιώνει στις παρόδους».
Λεωφόρος ΝΑΤΟ
Διαβάστε εδώ το κείμενο του Νικήτα Σινιόσογλου για τη Λεωφόρο ΝΑΤΟ.
Διαβάστε εδώ τη συνέντευξη του Νικήτα Σινιόσογλου στον Αλέξανδρο Στεργιόπουλο για τη Λεωφόρο ΝΑΤΟ.
«Κι όμως: υπάρχει μια εσωτερική συνάφεια ανάμεσα στα βήματα του flâneur και τους χτύπους της γραφομηχανής, η ίδια που συνδέει τη διαδρομή ενός περιπατητή με εκείνη ενός συγγραφέα. Τα βήματα του πλάνητα αθροίζονται ενστικτωδώς και φυσικά, όπως τα ψηφία της γλωσσικής έκφρασης. Η περιπλάνηση και η γραφή καλοδέχονται τις ασυναίσθητες παρεκβάσεις, αν δεν τις επιδιώκουν κιόλας».
(από την εισαγωγή του Νικήτα Σινιόσογλου στο βιβλίο Η γραφομηχανούλα σε μετάφραση του ιδίου)
Διαβάστε εδώ το κείμενο του Νικήτα Σινιόσογλου για τη Γραφομηχανούλα.
«Δοκιμάζουμε να καθρεφτίσουμε την ψυχή μας. Γινόμαστε διαφανείς –κατά το δυνατόν– και κατανοητοί. Όμως, ο γραπτός αναδιπλασιασμός του εαυτού είναι ένα νέο πλάσμα. Κι αναρωτιόμαστε: Τι λογής είναι ο καρπός αυτός;».
«Το πρωί ένας ξένος ήρθε από πολύ μακριά, μπήκε στο κλουβί κι είπε σε ανθρώπους και λιοντάρια και σε μένα που δεν μπορούσε να με δει: «θλιμμένος περπατώ όλη μέρα» – ίσως απόκαμε να ’ναι άνθρωπος, ή σιχάθηκε να ’ναι άνθρωπος, η εξάντληση, η σιχασιά αλλάζουν το σώμα, την ψυχή· ο άντρας άπλωσε τα χέρια του γύρω από τον λαιμό μου, τον άφησα να με αγκαλιάσει, εμένα το λιμασμένο λιοντάρι – η ζωοσύνη είναι το τελευταίο φάρμακο του ανθρώπου, λοιπόν παρά τη συσκότιση των λέξεων και των ιδεών, ή μάλλον εξαιτίας αυτής, υπάρχουν στιγμές που ανατινάζονται όλα· τότε άνθρωποι, ζώα, δαίμονες, κλουβιά είμαστε μόνον πλέγμα λιθανάγλυφο μιας ζωφόρου, μορφές ακίνητες σαν παιδιά που λιάζονται χαυνωμένα στη σανιδένια προβλήτα, ώσπου αρχίζουν ένα ένα να πέφτουν στην πιο βαθιά θάλασσα, και ο χρόνος ξεκινά ξανά».
Απομονωτήριο Λοιμυπόπτων Ζώων
Διαβάστε εδώ τη συνέντευξη του Νικήτα Σινιόσογλου στον Στέλιο Παπαγρηγορίου για το Απομονωτήριο Λοιμυπόπτων Ζώων.
Από τις εκδόσεις Κίχλη κυκλοφορούν τα βιβλία του:Αλλόκοτος Ελληνισμός. Δοκίμιο για την οριακή εμπειρία των ιδεών, 2016 (Βραβείο Δοκιμίου Αναγνώστη 2017),Μαύρες Διαθήκες.Δοκίμιο για τα όρια της ημερολογιακής γραφής, 2018, Λεωφόρος ΝΑΤΟ. Δοκιμή περιπλάνησης, 2019, Ο καρπός της ασθενείας μου. Δοκίμιο με σάρκα και οστά, 2021 και Απομονωτήριο Λοιμυπόπτων Ζώων, 2024. Έχει επίσης μεταφράσει και γράψει την εισαγωγή για το βιβλίο Ζίγκφριντ Κρακάουερ, Η γραφομηχανούλα / Nietzsce ex machina. Έξι επιστολές και ένα ποίημα του Φρίντριχ Νίτσε για τη «γραφόσφαιρα», 2017. Γράφει για την αστική περιπλάνηση και για τα όρια μεταξύ δοκιμιακού και λογοτεχνικού λόγου.
